Uyandığımda gözlerimi açamadım. "Lütfen rüya olmasın, lütfen olmasın." diye yalvarıdm durdum, gözümü biraz araladıktan sonra odamın loş ışığını görünce tekrar gözlerimi kapayıp sırtımı döndüm ve rüyamı devam ettirmek istedim. Yeşşil evet yeşil değil yeşşil gözlerine bakmak istedim ve ona dokunmak istediim biraz daha. Biraz daha sarılmak istedim... Ama rüyama geri dönemedim, elimi tuttuğunda kızarmama, "Görüşürüz." derkenki mahçupluğuma. Gülümsemesine.
Ve inanamıyorum amaonu görünce rüyamda eski anılarımı hatırladım.
"O"nu rüyamda görüşlerim, her seferinde uyandığımda gülümsemekle ağlamak arasında olmam. O kadar sevdim ki onu ben bile kendime anlatamam.
Bana bunları hatırlattığı için şimdi teşekkür mü etmeliyim yoksa unutup gitmeli miyim?
Sanırım unutursam kalbimdeki boşluğu dolduracak kimse bulamayacağım bir daha. Bulmak da istemeyeceğim.
Evet sevmesem de sevmek zorundayım.
Zorundayım.

+Aysu